زبان و ملیت

بر خلاف باور عمومی که زبان را تنها وسیله ارتباطی میداند، کارشناسان، دانشمندان و فیلسوفان زبان را جهان معنوی یک جامعه می دانند که چگونگی فکر کردن و درک احساسات یک جامعه وابسته به آن می باشد. حتی در برابر حوادث گوناگون نوع واکنش یک جامعه را زبان آنان تعیین میکند. زبان یکی و شاید مهمترین فاکتور فرهنگی یک جامعه است که در آن ژنتیک معنوی یک جامعه نهفته است. با مطالعه زبان یک ملت می توان به طرز تلقی آن ملت از خود و دیگران و جهان پی برد. به همین دلیل است که بسیاری از جوامع پیشرفته سعی در تقویت زبان ملی خود و جلوگیری از دخالتها و نفوذ بی مورد سایر زبانها در زندگی روزمره مردم خود دارند. چرا که کاملا آگاهند که نفوذ یک زبان دیگر در عرصه زندگی عمومی یک جامعه آغازگر نفوذ فکری و فرهنگ جامعه دیگر در سپهر حیات ملی جامعه خودی است. واین یعنی اینکه جامعه خودی نه بر پایه معیارها و ارزشهای خویش که با چشم دیگری جهان را خواهد دید، و با ذهن دیگری جهان را درک خواهد کرد. و این یعنی تسلیمیت فرهنگی. ملتی هم که از لحاظ زبانی، فرهنگی و معنوی تسلیم دیگران شد، خود به خود به مرور زمان تبدیل به دیگری خواهد شد. بهترین مثال در این زمینه کشور مصر است که با داشتن تاریخی چند هزار ساله و آن تمدن باشکوه اکنون در نتیجه تسلیم شدن در برابر زبان عربی نه تنها خود را عرب می داند که داعیه رهبری جهان عر